تب خونريزي دهنده كريمه گنگو (CCHF)

ایران قربانی اصلی «تب کریمه کنگو»

تب کریمه کنگو
در بسیاری از موارد مرگ ناشی از این بیماری در ایران ثبت نمی‌شود
در ایران نیمی از بیماران مبتلا به این بیماری، در خطر مرگ قرار دارند. درحالی که متوسط مرگ و میر ناشی از بیماری «تب کریمه کنگو» در جهان در حدود 30درصد است.
دکتر رضا سعیدی، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در مصاحبه با خبرگزاری مهر اظهارداشت: طی دوماه اول سال جاری از 5 بیمار مبتلا به این بیماری در استان خراسان، دو نفر فوت شده‌اند. و یک نفر نیز تحت مراقبت‌های ویژه قراردارد.
وی افزود: درصورت ابتلا به این بیماری, در بیش از 50درصد موارد، خطر مرگ و میر وجود دارد.
ویروس عامل بیماری «تب کریمه کنگو»، می‌تواند حیوانات نشخوارکننده اهلی، مانند گاو، گوسفند و بز را آلوده کند. اما آلودگی در پرندگان، بجز شترمرغ، دیده نشده است. انتقال ویروس به انسان، بوسیله‌ی نیش نوعی کنه، تماس با خون یا ترشحات حیوان آلوده و تماس با فرد مبتلا صورت می‌گیرد. بیشترین تعداد مبتلایان در کشور ما، چوپان‌ها، سلاخ‌ها، پزشکان و پرستاران هستند.
بیماری «تب کریمه کنگو» ، ابتدا بصورت تب و درد عضلات بروز می‌کند. با پیشرفت بیماری، انعقاد خون بیمار مختل می‌شود. و پس از خونریزی‌های متعدد از نواحی مختلف بدن، بیمار با خطر مرگ مواجه می‌گردد.
بطور کلی تشخیص این بیماری با آزمایشات معمولی در چهار تا شش روز اول امکان‌پذیر نیست. بعلاوه در ایران تشخیص قطعی ابتلا به بیماری «تب کریمه کنگو»، فقط در انستیتو پاستور تهران صورت می‌گیرد. به همین دلیل، این بیماری زمانی تشخیص داده می‌شود که بسیار پیشرفته شده و بیمار با خطرات جدی مواجه است.
ویروس عامل بیماری «تب کریمه کنگو»، خوشبختانه در هنگام پخت گوشت و همچنین 24 ساعت پس از کشتار دام، کاملا” از بین می‌رود. لذا خطر ابتلا به بیماری در مصرف‌کنندگان گوشت بسیار نادر است.
براساس مقاله‌ی آقای دکتر محمدجواد دهقان نيري، متخصص بيماريهاي عفوني، که در وب‌سایت بیمارستان هاشمی‌نژاد منتشر شده‌است، این بیماری طی دوازده سال اخیر درایران همواره قربانی گرفته است. اما اخبار مربوطه، فقط در مواردی که شخصیتها یا اقشار مطرح جامعه، مبتلا به بیماری «تب کریمه کنگو» می‌شوند، در رسانه‌ها و مطبوعات منعکس می‌شود. آخرین این موارد، مرگ یک دانشجوی پزشکی در مشهد در اثر ابتلای به این بیماری بود که واکنشهای متعددی را در سطح جامعه و مسئولان مربوطه ایجاد نمود. بدنبال این اتقاق، هریک از مسئولان ذیربط، در مصاحبه‌ها و نشستهای علمی و خبری، آمار و اطلاعاتی در رابطه با شیوع بیماری و عملکرد سازمان متبوع خود در کنترل این بیماری را بیان کردند. اما ارائه‌ی آمارهای متناقض از جانب مسئولین مختلف، این تصور را پدید آورده‌است که در مورد بیماری «تب کریمه کنگو» درایران، آمار دقیق و قابل استنادی در باره‌ی میزان شیوع و مرگ‌و‌میر ناشی از آن، وجود ندارد.
سازمان بهداشت جهانی، میزان مرگ‌و‌میر در این بیماری را 30درصد اعلام کرده است. اما احمدرضا فرسار معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی بهشتی در مصاحبه با خبرگزاری فارس، خطر مرگ در هنگام ابتلا به این بیماری را تنها 10درصد ذکر می‌کند. دکتر قائمی، ریيس مركز بهداشت شهرستان كاشمر، در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا، این میزان را 50درصد ذکر کرده و می‌گوید: از 850 مورد ابتلای به بیماری «تب کریمه کنگو» که در ايران گزارش شده، 122 نفر فوت شده‌اند. این میزان در حدود 14درصد موارد ابتلا می‌باشد.
جمع‌بندی کلی این آمارها نشان می‌دهد که، در ایران درحدود دوبرابر تعداد اعلام شده، مرگ ناشی از ابتلا به بیماری «تب کریمه کنگو» قبل از تشخیص بیماری اتفاق می‌افتد و جزو آمار ذکرشده ثبت نمی‌گردد. و یا اینکه برای کنترل جو روانی ایجاد شده در جامعه و رفع نگرانی‌های مردم از شیوع این بیماری، میزان مرگ‌ومیر ناشی از آن، کمتر از آمار واقعی بیان گردیده‌است.
هرچند آگاهی دادن و اطلاع رسانی دقیق به مردم، کمک زیادی به کم‌شدن موارد ابتلا به این بیماری می‌کند، اما درشرایط موجود و با توجه به اپیدمی شدن این بیماری در ایران و منطقه، اقدامات اساسی دیگری ضروری به نظر می‌رسد. قرنطینه دامهای وارداتی، جلوگیری از قاچاق دام به داخل کشور، سمپاشی دوره ای و منظم جایگاه‌های نگهداری دام و بازارهای روز دام، از مواردی است که می‌تواند کمک زیادی به کنترل شیوع این بیماری مهلک نماید.

Be the first to comment - What do you think?  Posted by admin - ژوئن 13, 2012 at 10:27 ق.ظ

Categories: تب خونريزي دهنده كريمه گنگو (CCHF)   Tags:

آنچه راجع به تب خونريزي دهنده كريمه گنگو (CCHF) بايد بدانيم

ويروس تب خونريزي دهنده كريمه گنگو (CCHF) از طريق گزش كنه منتقل مي‌شود.

تب خونريزي دهنده كريمه گنگو (CCHF) بيماري مشترك بين انسان و حيوان است، كه براي اولين بار در كريمه (شوروي سابق) و كشور كنگو گزارش شده است و سپس در كشور‌هاي مختلف جهان شناسايي و گزارش شد.

عامل بيماري تب خونريزي دهنده، ويروسي از خانواده بناوريده است كه از طريق گزش كنه، تماس با دام آلوده، تماس با بافت خون و ترشحات دام و انسان آلوده قابل انتقال است.

در دام علائم مشخصي از اين بيماري وجود ندارد، ولي در انسان بيماري با تب بالا،‌ دردهاي عضلاني و سردرد شروع و با خونريزي عمومي در بدن به مرگ منتهي خواهد شد.

مبارزه با ناقل بيماري (كنه) از طريق سمپاشي دام‌ها و اماكن دامي، رعايت موارد ايمني و بهداشتي هنگام كار با دام در كشتارگاه‌ها، ‌عدم استفاده از گوشت‌هاي فاقد مهر دامپزشكي، جلوگيري از نقل و انتقال و ورود و كشتار دام‌هاي مشكوك و غيربومي و خريد دام از محل‌هاي مجاز از اقدامات بهداشتي كنترلي اين بيماري است.

Be the first to comment - What do you think?  Posted by admin - جولای 13, 2009 at 10:50 ق.ظ

Categories: تب خونريزي دهنده كريمه گنگو (CCHF)   Tags: