هرم سنی جمعیتی ایران و پیری جمعیت در سال های پیش رو

مقایسه هرم سنی سال 1385 و 1390 با هرم هاي سنی سال هاي قبل نشان دهندة افزایش قابل ملاحظه میزان موالید در فاصله سال هاي 1356 تا 1367 می باشد. سپس، به دنبال اجراي سیاست هاي دولت براي کنترل جمعیت، میزان موالید کشور از سال 1368 رو به کاهش نهاد. این کاهش قابل ملاحظه موالید در مناطق شهري و روستایی تقریباً در همه استان هاي کشور اتفاق افتاد .

بر همین اساس، میزان کلی موالید   کاهش قابل توجه داشته است. بطوري که این میزان از 6.3 (بچه براي یک زن) در سال 1368 به 2(بچه براي یک زن) در سال 1379 تغییر کرده است.

با توجه به بالا بودن میزان موالید در طی سال هاي دهه 1360 ، در حال حاضر، بالا بودن نسبت جمعیت گروه هاي سنی 15 تا 34 ساله در هرم سنی سال 1385- 1390 کاملا نمایان است که نشانه چالش دولت با تقاضاي این گروه سنی براي کار و سایر نیازهاي اجتماعی است. همچنین، هرم سنی سال 1385 و سال های بالاتر حکایت از مواجه شدن جمعیت ایران با پدیده پیري جمعیت  در آینده اي نه چندان دور دارد.

مقایسه کلی اطلاعات سال هاي 1380 و 1385 و 1390 حاکی از آن است که میزان شهر نشینی در کشور همچنان در حال افزایش است،که دلیل عمده آن مهاجرت روستاییان به شهر ها می باشد.

استان تهران با حدود 19 % از کل جمعیت کشور داراي بیشترین جمعیت کشور در بین استان ها است و شهر تهران با حدود 8 میلیون نفر جمعیت جز ء 20 شهرپرجمعیت دنیا می باشد. جدول مذکور نشان می دهد که دامنه شهرنشینی در بین استان هاي کشور متفاوت است.

بطور مشخص بر اساس سرشماري 1385 ، استان هاي قم، تهران، و اصفهان با بیش از 80 % جمعیت شهري داراي بالاترین میزان شهرنشینی واستان هاي هرمزگان، کهگیلویه و بویراحمد و خراسان جنوبی با کمتر از 50 % جمعیت شهري داراي کمترین میزان شهرنشینی دربین استان ها هستند.

همچنین، بالاترین میزان خالص مهاجرت منفی (مهاجرین خارج شده) به استان هاي غربی کشور (کرمانشاه،همدان، لرستان و کردستان) و شمال غربی (اردبیل و آذربایجان شرقی) مربوط بوده است.

 بر همین اساس، بالاترین میزان خالص مهاجرت مثبت (مهاجرین وارد شده) مربوط به استان هاي تهران و قم بوده است .

بازگشت به فهرست شاخص های بهداشتی