شاخص دسترسی مردم به خدمات اولیه بهداشتی و درمانی در ایران

منظور از شاخص دسترسی مردم به خدمات اولیه بهداشتی و درمانی، دسترسی به حداقل های بهداشتی و درمانی است نه دسترسی به خدمات بهداشت و درمانی مطلوب .  اختلاف سطح دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی مطلوب دربخش شاخص عدالت در بهداشت به آن پرداخته شده است.

مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه مراقبت‌هاي اصلي در زمينه بهداشت است كه بايد براي همه افراد و خانواده هاي جامعه قابل دسترس باشد. اين خدمات بخش اساسي نظام بهداشتي و توسعه اقتصادي اجتماعي كشور است. مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه اولين سطح تماس فرد،‌ خانواده و جامعه با نظام بهداشتي كشور بوده و خدمات را تا حد ممكن به جايي كه مردم در آن كار و زندگي مي‌كنند مي‌برد.

هدف از ارائه اين مراقبت‌ها حفظ، نگهداري وارتقاء سطح سلامت افراد جامعه است و امروزه بر اين نكته تاكيد مي‌شود كه خدمات بهداشتي بايد طيف كامل خدمات پيشگيري، درماني و بازتواني را پوشش دهد.

ميانگين دسترسي در كشور‌هاي مديترانه شرقي در مناطق روستايي 70 وشهري 98 درصد است و كشور ما از متوسط منطقه، قدري بالاتر است.

متوسط جهاني دسترسی به حداقل خدمات بهداشتی و درمانی كمتر از70 مي‌باشد.

در كشور ايران وضعيت دسترسي مردم به خدمات اوّليه بهداشتي در روستا وشهر به ترتيب 93 و 100 درصد  است. که  در بین كشورهاي منطقه مديترانه شرقي كه ايران نيز جزو آنها است پس از عراق  قرار می گیرد. میزان دسترسي به خدمات مراقبت‌هاي اوّليه بهداشتي در روستا و شهر در برخیکشورهای این منطقه به ترتيب در

پاكستان 72، 100

كويت 100، 100،

سومالي 5، 50

عمان 90، 100

مصر 96، 100

عربستان سعودي 95، 100

و عراق 96، 100 درصد مي‌باشد

بازگشت به فهرست شاخص های بهداشتی